Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Η παγίδα της εθνικής ενότητας


Έμεινα έκπληκτος τις προάλλες βλέποντας τηλεόραση. "Έρχεται η Μέρκελ" οι τίτλοι σε όλα τα δελτία ειδήσεων. Πανικός, φόβος και μίσος πλασαρισμένο με μια αριστοτεχνική δόση πατριδολαγνίας και υποτελούς ηρωισμού σερβιρίστηκε αφειδώλευτα στις οθόνες των τηλεοράσεων γεννώντας ακόμη περισσότερο εθνικισμό σε ένα ζήτημα αμιγώς ταξικό. Ο "αντιστασιακός" και "αγωνιστής" δημοσιογράφος Γ.Φελέκης προέτρεψε τους υποδουλωμένους Έλληνες ως ένδειξη διαμαρτυρίας να κλειστούν όλοι στα σπίτια τους, όπως στην κατοχή, και να μη βγει κανείς στο δρόμο όσο η Μέρκελ θα συνομιλεί με τον έτερο "αγωνιστή" Α.Σαμαρά για τη σωτηρία της μητέρας πατρίδας...
Τι υποκρισία... Πρόκειται για συνειδητό αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης προς χάριν της υπεράσπισης των συμφερόντων του κεφαλαίου. Την κρίση δεν τη γέννησε η κακιά γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ που μισεί τους Έλληνες ούτε ο αντίχριστος όπως πιστεύει μια άλλη μερίδα αυτού του περίεργου μορφώματος που λέγεται "δεξιά". Την κρίση τη γέννησε το ίδιο το σύστημα στο οποίο ζούμε. Αυτό το σύστημα λοιπόν έχει κάποιους υπηρέτες δημοσιογράφους οι οποίοι είναι ικανοί να μετουσιώσουν ακόμη και το κλείσιμο στο σπίτι σε μορφή πολιτικής έκφρασης και αντίδρασης -υπό το πρίσμα του πατριωτικού αισθήματος- προκειμένου να επιβιώσει το ετοιμοθάνατο αστικό πολιτικό κατεστημένο. Σε αυτή τη σούπα λοιπόν της νηπιακής πολιτικής επιχειρηματολογίας οι κορυφαίοι σεφ του συστήματος χρησιμοποιούν ως συστατικά το έθνος, την πατρίδα, την κατοχή, την αρχαιότητα, τον Κολοκοτρώνη, το Μεταξά, τη γαλανόλευκη και τον εθνικό ύμνο έτσι ώστε να ολοκληρωθεί το πιάτο της εθνικής ενότητας. Όλοι μαζί λοιπόν φτωχοί και πλούσιοι Έλληνες να πολεμήσουμε τους κακούς Γερμανούς που γι ακόμη μια φορά πλήττουν την πατρίδα. Τραγικό.
Πάλι καλά υπάρχει ακόμη κόσμος που μάχεται και αντιστέκεται με κοινωνική και ταξική ματιά πάνω στην υφιστάμενη κρίση. Κόσμος που πλημμύρισε το κέντρο της Αθήνας γνωρίζοντας πως την κυκλοφορία την απαγόρευσε η ελληνική κυβέρνηση και όχι κάποιος αλλοεθνής κατακτητής. Κόσμος που διαδήλωσε ενάντια στη Μέρκελ γιατί στο πρόσωπό της είδε έναν πρωτεύοντα εκπρόσωπο του διεθνούς καπιταλισμού και όχι ένα γερμανό στρατηγό. Κόσμος που όσο και να τον φοβίζουν τόσο θα αντιστέκεται. Κόσμος που θέλγεται να είναι οργουελικός εγκληματίας της σκέψης και όχι υπερασπιστής της "νέας ομιλίας" του συστήματος. Κόσμος που όσο και να τον κοιμίζουν τόσο θα μένει ξύπνιος γιατί όπως λέει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος και ίσως το έχω ξαναγράψει "Και τι δεν έκαναν για να με θάψουν, όμως ξέχασαν πως ήμουν σπόρος".