Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Οι συντηρητές του αδιεξόδου και οι αναζητητές εξόδου...


Οι απελπιστικά εθελόδουλοι, διανοητικά νωθροί, ψυχικά διαταραγμένοι και σωματικά υπέρβαροι ως επί το πλείστον μέντορες της γηγενούς πολιτικής σκηνής μου προξενούν αφάνταστη απέχθεια και αηδία. Χωμένοι στα σακάκια τους και πνιγμένοι απ' τις γραβάτες τους ειδικέυονται στις κοινωνικοπολιτικές και οικονομικές αναλύσεις καθώς και στην ανάδειξη του χρήματος ως αυταξία στα πλαίσια ενός τόσο καταδικασμένου συστήματος που ονομάζεται καπιταλισμός.
Όλοι αυτοί κάνουν βέβαια ένα καλό ως φιλοξενούμενοι καθημερινά από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης καθώς υποχρεώνουν όλους τους πολίτες δίχως ίχνος ενοχής να αυτομουτζωθούν που συμμετέχουν σε ένα τραγελαφικό πολιτικό σύστημα έστω και μέσω της ψήφου τους σε αυτούς. Παρ'όλα αυτά ως απόρροια της οικονομικής κρίσης και του συνειδησιακού τέλματος, η γενιά μου (σε αντίθεση με αυτές της μεταπολίτευσης και ύστερα), υποχρεούται από την κωλοεφηβεία της να ακούει και φασίστες εκτός από τους καθιερωμένους στην πολιτική ηγεσία καπιταλιστές. Είμαστε ριγμένοι και δεν υπάρχει αμφιβολία. Χθες σε κάποια εκπομπή ο επαγγελματίας θαυμαστής του αρχαιοελληνισμού και αδιαμφισβήτητος δημοκράτης Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε ότι θαυμάζει αφάνταστα τον Ιωάννη Μεταξά και ότι έχει διαβάσει πολλές φορές το ημερολόγιό του. Η Χρυσή Αυγή ξεκίνησε μοίρασμα προκυρήξεων σε εργατοπεριοχές, κάνοντας λόγο για αφανισμό ανθρώπινων σκουπιδιών και έβαλε σε εφαρμογή το σχεδιό της μέσω των πογκρόμ. Η ακροδεξιά βρίσκει πάτημα σε αγράμματους μεσήλικες και συνομηλίκους μου που αναζητούν την ιδεολογική τους ταυτότητα και το καταφέρνει επάξια.
Η σχέση μεταξύ καπιταλισμού και φασισμού είναι αμφίδρομη και αυτό είναι ιστορικά αποδεδειγμένο (Ισπανία '36, βοήθεια Αγγλίας-Γαλλίας στον Φράνκο). Σήμερα σε μια εποχή αποβλάκωσης και όχι ταξικού αλλά εξουσιαστικού μίσους από τον ίδιο το λαό, η ανάγκη αντιμετώπισής τους φαντάζει τεράστια. Το κίνημα των αγανακτισμένων όσο συντηρεί την υιοθέτηση αόριστων συνθημάτων απέναντι στο πολιτικό σκηνικό και το σε αρκετές περιπτώσεις eurovisionιακό κλίμα δεν νομίζω ότι πλήττει το σύστημα.Αυτό γίνεται αντιληπτό και από τη στήριξη των αστικών ΜΜΕ στην κίνηση αυτή. Το σύστημα τρέμει όταν υπάρχει ιδεολογική βάση που οδηγει στην αγανάκτιση. Παρά ταυτα οι διάφορες μορφές αυτοοργάνωσης που αναπτύχθηκαν καθώς και η ανοιχτή συνέλευση θα μπορούσαν να προσδώσουν ένα κίνητρο γνήσιας εξέγερσης λαού με στόχους και συγκεκριμένη κατεύθυνση από τη στιγμή που η τεράστια μάζα κινητοποιήθηκε. Αν και τέτοιου είδους κινήσεις είναι εγγενώς συνδεδεμένες με το εξεγερσιακό κλίμα και δε γίνονται κατά παραγγελία των υποψήφιων επαναστατών...
Έχεις το πινέλο και τα χρώματα σου, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα... Νίκος Καζαντζάκης

6 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω αν όντως μπορεί να πληγεί το σύστημα αλλά θα το μάθουμε υποθέτω τις επόμενες ημέρες ας ελπίσουμε πως ναι γιατί θα είναι ένα πολύ μεγάλο κατόρθωμα, καθώς πολίτες διαφόρων ηλικιών ενώθηκαν κάτω από αιτήματα και όχι από φανταχτερές σημαίες με δαυλούς,ήλιους και αστέρια. Με εξοργίζει που διάφοροι προσπαθούν να καρπωθούν αυτήν την "εξέγερση" προς όφελος τους.

    Τώρα για την ιδεολογική βάση ακούγεται πολύ ωραίο σαν πρόταση και όπως σου είχα αναφέρει συμφωνώ αλλά αρκεί να υπάρχουν προϋποθέσεις και να μην μπουν κομματικοί παράγοντες στην συνέχεια αλλά από την άλλη φαντάσου ότι οι μισοί θα την κάνουν γιατί απλά πιστεύουν σε κάτι διαφορετικό

    ( αν υποθέσεις το ότι πάρα πολλοί από αυτούς είναι Νεο φιλελεύθεροι ή δεν ξέρω και γω τι "του απαφτού με 3 και 60" αλλά τέλος πάντων δεν θέλουν να έχουν σχέση ούτε με ριζοσπαστικές, ούτε με σοσιαλιστικές ιδέες καθώς αντιτείνονται στον συντηρητισμό της Δεξιάς που υποστηρίζουν και το αντίστοιχο από την άλλη πλευρά οι θα μείνουν οι μεν οι δε )..

    *προσοχή μιλάω για ιδέες και όχι για κόμματα :) νομίζω ήταν ξεκάθαρο.

    Ένα είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα για άλλη μια φορά θα πέσει ξύλο ο μόνος τρόπος που έχουμε μάθει στην Ελλάδα δυστυχώς να λύνουμε τα προβλήματά μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ιδεολογική βάση είναι ανεξάρτητη από κομματικούς σχηματισμούς. Όσο για τους μεσοαστούς που είναι στο Σύνταγμα, έχουν ήδη προβεί σε μια ριζοσπαστική πράξη, επομένως οι έννοιες του ριζοσπαστισμού είναι πια ένα κομμάτι του εαυτού τους. Η άποψή μου είναι ότι μπορούν να γίνουν όλος τους ο εαυτός αρκεί να τεθούν στόχοι που θα πλήττουν ουσιαστικά το σύστημα. Θα το πλήττουν όχι μόνο κάθε απόγευμα στο Σύνταγμα 6-11 αλλά και στους χώρους εργασίας, σε κάθε γειτονιά και σε κάθε σχολείο... Παρ' όλα αυτά συμφωνώ μαζί σου ότι κάθε κινηματική πράξη δίχως ιδιοκτήτες των συμφερόντων του λαού κρύβει μια απαράμιλλη γοητεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ομολογώ πως δεν το είχα σκεφτεί έτσι αυτό που αναφέρεις στην αρχή ωστόσο σε παροτρύνω μία από τις επόμενες αναρτήσεις σου να είναι κάτι σαν ορισμός εννοιολογικός και μη του μικροαστισμού
    και το πως μπορεί να οριστεί η μικροαστική συμπεριφορά εκτός από την προσπάθεια μίμησης της αστικής τάξης με την δική σου ματιά πάντα! Είμαι 100% σίγουρος ότι έχουμε όλοι να πούμε πάρα πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η άποψή μου περί μικροαστισμού συμπεριλαμβάνεται στην προηγούμενη ανάρτησή μου. Όμως είναι πόλυ καλή η ιδέα σου για συζήτηση πάνω στον ίδιο το μικροαστισμό σε μελλοντική ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλα αυτο που πες για τον Αδωνι ειναι οντως τρεγελαφικο...τετοιους ανθρωπους εχουμε στο κοινοβουλιο...αυτους εκλεξαμε και μετα τους μουτζωνουμε...αυτη ειναι η Ελλαδα χρονια τωρα,η Ελλαδα των πελατειακων σχεσεων της εξαγορας ψηφου...οπου η ψηφοφορια απο ενα δημοκρατικο κεκτημενο μετατραπηκε σε εμπορικη συναλλαγη......Και στην τελικη υπαρχουν ανθρωποι που εργαζονται και δεν μπορουν να καθονται ολη μερα στις πλατειες και να ακουνε τις αμπελοφιλοσοφιες αυτων εκει των βολεψακιδων......Οπως λεει και το ασμα ζουμε τη συνομωσια των μετριων....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φίλε arvula το θέμα είναι πως θα απαλλαγούμε από αυτήν την αρρώστεια των πολιτικάντηδων που έχει κολλήσει πάνω μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή